Thursday, 24 August 2017 | Login

రాధకు నీవేర ప్రాణం

 

  రాధ వారం రోజులుగా చూడని క్యాలెండరు వైపు చూసింది బితుకు బితుకుగా.తన పాలిట శత్రువైన తేదీ రానే వచ్చేసింది.మార్చ్ 3.ఆయన తిరిగి వెళ్ళిపోయే రోజు.

రాధ భర్త కృష్ణమూర్తిని ప్రమోషన్ మీద బెంగుళూరు వేసేరు.రాధ పిల్లల చదువుల మూలంగా విశాఖపట్నంలోనే ఉండిపోయింది.కృష్ణమూర్తి బెంగుళూరు వెళ్లి జాయిన్ అయి 3 నెలల తర్వాత వారం రోజులు సెలవు మీద వచ్చేడు.రాధ ఇన్నాళ్ళూ భరించిన ఒంటరితనం ఈ వారం రోజుల్లో మర్చిపోయింది.గతించిన 3 నెలల్లో నెలలు తరగడం లేదని క్యాలెండర్ పేజీలు చింపేయాలనిపించిన రాధకు ఈ వారం రోజులూ టేబుల్ క్యాలెండర్లో తేదీ మార్చాలన్నదే గుర్తుకు రాలేదు.

అప్పుడు కాలం వేగంగా గడిచిపోవాలని కాంక్ష అయితే ఇప్పుడు కాలం ఆగిపోతే బాగుండునని ఆకాంక్ష.గడియారంలో ముళ్ళు కదిలిపోతున్నాయని ఆరాటం.ట్రైన్ కు టైం అయిపోతుందని బెంగ.ఆయనకు స్వాగతం పలకడానికి వెళ్ళినప్పుడు తన మనసు లాగే ఆ స్టేషన్ కళకళలాడింది.అదే స్టేషన్ ఇప్పుడు వీడ్కోలు చెప్పడానికి వెళ్ళినప్పుడు వెలవెలబోయింది.ఆ రోజు ట్రైన్ లేటని నిరాశ. ఈ రోజు ట్రైన్ లేటయితే బాగుండునని ఆశ. ఆ రోజు ట్రైన్ వస్తున్నట్లు స్టేషన్ లో అనౌన్స్మెంట్ ఇస్తే గంతులేసింది.ఈ రోజు అనౌన్స్మెంట్ ఇస్తుంటే కంట నీరు నింపింది పాపం.ఆ రోజు తమ ఇద్దర్నీ కలిపిన ట్రైన్ ఆత్మబంధువు కొంత మందిని విడదీసినా.ఈ రోజు తమ ఇద్దర్నీ విడదీస్తున్న ట్రైన్ పాషాణ హృదయం కల కఠినాత్మురాలు మరి కొంతమందిని కలుపుతున్నాసరే.ఆ నాడు తన కంఠం ఆనందంతో రాగాలు తీసింది.ఈ నాడు తన కంఠంఆవేదనతో మూగబోయింది.ఆ నాడు స్వాగతం పలకడానికి ట్రైన్ ని కనుచూపుమేరనుండీ చూస్తూ వచ్చింది సంతోషంతో. ఈ నాడు వీడ్కోలు చెప్తూ ట్రైన్ కనుమరుగయేవరకూ చేతులు ఊపుతూనే ఉంది విచారంగా.ఆ నాడు అదే వ్యక్తులు.అదే రైల్వే స్టేషన్.ఈ నాడు అదే వ్యక్తులు.అదే స్థలం.కాని సందర్భం వేరు.అది గ్రహించేది మనసొక్కటే.

రాధ ఇంటికొచ్చింది గాని అన్యమనస్కంగానే ఉంది.పిల్లలంటే ప్రాణం పెట్టె రాధ వాళ్ళేదో అడిగితే వాళ్ళ మీద చిరాకు పడింది.తిన్నగా వెళ్లి బెడ్ రూమ్ లో లైటయినా వెయ్యకుండా పక్కమీద వాలిపోయింది బరువెక్కిన మనసుతో.

“ ఏమండీ! అక్కడకు వెళ్ళిన వెంటనే ఫోన్ చేస్తారు కదూ! ప్లీజ్ మర్చిపోకండి.ఏమండీ! మిమ్మల్నే!...............

రాధ మాటలకు ఉలిక్కిపడి లేచేడు కృష్ణమూర్తి. రాధ నిద్రపోతోంది. నెమ్మదిగా తట్టి అన్నాడు “ ఎవర్నీ ఫోన్ చెయ్యమంటున్నావ్?”

“ ఇంకెవర్ని? మిమ్మల్నే!” నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచి చూసింది. “ ఏమండీ! మీరు.... బెంగుళూరు వెళ్ళలేదా?”

“ ఎందుకు వెళ్ళలేదూ? వెళ్ళేను నీ కలలో. వీడ్కోలు చెప్పేసేవు కదా!”

“ సారీ అండీ ! అన్నట్టు మీ ప్రయాణం రేపు కదా! “ హాయిగా ఊపిరి పీల్చుకుని గువ్వలా ఒదిగిపోయింది కృష్ణమూర్తి ఒడిలో సిగ్గులమొగ్గయి.    

 

                                                                                                        రచన ... మురళీధర శర్మ పతి   

News Letter

Subscribe our Email News Letter to get Instant Update at anytime

SiteLock